الفيض الكاشاني
316
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
است كه چون به نعمت تازهاى مىرسند ، مجدّدا تواضع كنند ، و چون خدا نعمت محمد ( ص ) را پديد آورد در برابر خدا اين تواضع جديد را اظهار داشتم . پس چون خبر به پيامبر ( ص ) رسيد به اصحابش فرمود : براستى صدقه موجب بسيارى مال صاحب صدقه مىشود . پس صدقه دهيد تا خدا شما را رحمت كند و همانا تواضع موجب بلندى مقام صاحب تواضع مىشود . پس تواضع كنيد تا خدايتان بلندى بخشد ، و عفو بر عزّت صاحب عفو مىافزايد . پس عفو كنيد تا خدا عزيزتان كند . » « 58 » از امام صادق ( ع ) روايت است : « همانا در آسمان دو فرشته بر بندگان گماشته شدهاند . پس هر كس تواضع كند او را رفعت بخشند و هر كه تكبّر كند او را پست كنند . » « 59 » از امام صادق ( ع ) روايت است كه فرمود : پيامبر ( ص ) يك شب پنجشنبه براى افطار در مسجد قبا بود و فرمود : آيا نوشيدنى هست ؟ پس اوس بن خولى انصارى كاسهاى از سرشير برگرفته و با عسل آميخته به خدمتش آورد . چون در دهان گذاشت و چشيد آن را كنار زد و فرمود : دو نوشيدنى است كه يكى از آن كافى است . من اين را نمىآشامم و حرام هم نمىكنم ولى براى خدا تواضع مىكنم ، زيرا هر كس براى خدا تواضع كند ، خدا او را بلند گرداند و هر كه تكبّر ورزد خداى او را پست كند و هر كه در زندگى ميانهرو باشد خدا به او روزى بخشد و هر كس بيهوده خرج كند خدا محرومش سازد و هر كه بسيار به ياد مرگ باشد خدايش دوست بدارد . » « 60 » و در روايتى است : « هر كه از خدا بسيار ياد كند ، خدا او را در بهشت زير سايهء خود بگيرد . » « 61 » از امام باقر ( ع ) روايت است : « فرشتهاى خدمت رسول خدا ( ص ) آمد و گفت : همانا خداى متعال تو را مخيّر ساخته كه بنده و رسول يا پادشاه و رسول باشى . امام
--> ( 58 ) كافى ، ج 2 ، ص 121 و 122 . ( 59 ) كافى ، ج 2 ، ص 121 و 122 . ( 60 ) كافى ، ج 2 ، ص 121 و 122 . ( 61 ) همان مأخذ ، ص 123 ، شمارهء 7 و 8 .